Vertragen om te kunnen dragen
Herken je dat? De druk in je hoofd loopt op, de to-do lijst wordt langer en je reactie is: nog harder rennen. Ik deed dat de afgelopen weken ook. Ik probeerde alles overeind te houden door simpelweg te versnellen. Tot mijn lijf 'ho stop' zei. De spieren waren leeg, de koek was op. Een totale slapte was het gevolg.
Het is als het hopen over steentjes in een rivier: je gaat steeds sneller om maar niet om te vallen, hopend dat je de overkant haalt. Maar juist in die snelheid verlies je de balans.
De biomechanica van de vlucht
Bij paarden zie ik precies hetzelfde gebeuren. Wanneer een paard meer gedragenheid en afdruk moet ontwikkelen, is de reflex van veel trainers: "Rijd hem meer voorwaarts!" Maar wat er dan gebeurt, is dat het paard 'er vanaf loopt'. Hij loopt weg van zijn achterhand, verliest de verzameling en komt nooit echt tot dragen.
Het paard rent om zijn balans niet te verliezen, in plaats van de kracht te vinden om die balans te dragen.
De kracht van de "grijze stukken"
In de dressuur kennen we de "grijze stukken": de momenten in een proef of in de baan waar even geen specifieke oefening wordt gevraagd. Juist die meters zijn cruciaal. In de hoek kun je het paard even 'terugzetten'. Je vertraagt, brengt het gewicht terug op het achterbeen en hervindt de balans. Vanuit die rust en gedragenheid verschijn je weer met schwung en kracht op de rechte lijn.
Ondernemen met gedragenheid
Ik besefte me dat we in ons leven en ondernemerschap die grijze stukken ook keihard nodig hebben. Voor mij zijn dat de momenten waarop er even geen klantcontact is. De momenten die ik bewust inruim om AAN mijn bedrijf te werken in plaats van erin te verzuipen.
Als je die grijze stukken overslaat, blijf je rennen om de overkant te halen. Je belandt in een vicieuze cirkel:
- Hard lopen en overleven
- Kapot gaan en plat liggen
- Moeizaam weer opstaan en opstarten
Dat constante opnieuw opstarten kost super veel energie.
Door bewust te vertragen in de grijze stukken, vind je de balans terug.
Je loopt niet meer achter de feiten aan, maar je draagt je eigen koers.
Mijn les voor jou: Zoek de hoeken van je week op. Zet jezelf even terug op het achterbeen. Vertraag, herstel de verbinding en vertrek daarna weer met hernieuwde kracht.
Het leven is te mooi om er alleen maar doorheen te rennen!