Met een veel te roze bril op de piste

Wat perspectief doet met alles wat je probeert te organiseren

We willen allemaal vooruit.
Maar soms voelt het alsof je op de piste staat, met een veel te roze bril op, op ski’s die nét niet doen wat jij wilt.

Je bent druk, je doet veel, en toch heb je het gevoel alsof je niets zinnigs realiseert.

Het overzicht is kwijt en ‘focus’ is al heel lang een hocus pocus woord.
Voor je het weet lig je in een kuil die je misschien nog net zag aankomen, maar tsja...niet te sturen die ski’s hé?

Heb je wel eens geprobeerd om een ANDERE BRIL op te zetten?

Alles begint namelijk bij jouw Point of View (POV); niet bij je takenlijst, niet bij je planning, maar bij de ‘plek’ van waaruit jij kijkt.

Kijk je vanuit:

• overleven of leven?
• controle of vertrouwen?
• schuld of verantwoordelijkheid?

Dit perspectief bepaalt:

• hoe jij beslissingen neemt
• hoe je samenwerkt
• hoe je omgaat met tegenslag
• en hoe mild of streng je bent voor jezelf

Zonder helder perspectief blijf je misschien wel bewegen…maar niet per sé vooruit of niet de kant op die je wilt. Pas als je perspectief klopt met wie jij bent en waar jij voor gaat, dan pas heeft het zin om naar je taken te kijken.

Dus neem vandaag even de tijd om jouw POV te bepalen...dan schrijf ik vast verder aan het volgende blog over taken!